کاهش فاصله میان زنان و مردان کانادایی در متغیر «امید به زندگی»
23 مارس 2010 - 11:51
بازدید 152
6

  امید به زندگی life expectancy یکی از پارامترهای نشان دهنده میزان رشد یا پیشرفت جامعه است اما تقریباً در تمام جوامع یک مشخصه نسبتاً ثابت دارد و آن هم شکاف قابل توجه میان زنان و مردان در میزان این متغیر است.    در نبرد نمادین و البته همیشگی میان جنسیت ها این زنان بودند […]

ارسال توسط :
پ
پ

 

امید به زندگی life expectancy یکی از پارامترهای نشان دهنده میزان رشد یا پیشرفت جامعه است اما تقریباً در تمام جوامع یک مشخصه نسبتاً ثابت دارد و آن هم شکاف قابل توجه میان زنان و مردان در میزان این متغیر است. 

 

در نبرد نمادین و البته همیشگی میان جنسیت ها این زنان بودند که برای مدت های مدید از یک مزیت مسلم بهره می بردند و آن هم طول عمر بیشترشان بود. اما به نظر می رسد که این شرایط در حال تغییر است. با بالا رفتن تعداد مردانی که اعتیاد به سیگار را  کنار گذاشته و به رژیم های غذایی سالم تر روی آورده اند، ورزش می کنند و مرتب به دکتر سر می زنند، شکاف موجود میان پارامتر طول عمر پیش بینی شده برای زنان و مردان در حال پرشدن است.

 

گزارش جدیدی که توسط اداره آمار کانادا منتشر شده، نشان می دهد که متوسط عدد امید به زندگی جنس مذکر در کودکانی که در فاصله سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به دنیا آمده اند به ۷۸.۳ سال رسیده است که نسبت به دهه گذشته بیش از سه سال افزایش در این رقم به چشم می خورد. اما در همین فاصله زمانی، متوسط طول عمر پیش بینی شده برای کودکان مؤنث کمتر از دو سال رشد کرده و اکنون به ۸۳ سال رسیده است. این بدان معنی است که اکنون به طور متوسط زنان به جای این که ۶ سال بیش از مردان زندگی کنند، عمر پیش بینی شده برای آنان فقط ۴.۷ سال طولانی تر از عمر همتایان مذکرشان است.

 

به گفته یکی از متخصصان روان شناسی و مدیر مرکز پیری شناسی در دانشگاه ویکتوریا، شاید بتوان دلایلی چند را برای این امر برشمرد که مراقبت بیشتر مردان از خودشان  و نیز مشارکت زنان در امر نان آوری خانواده و کاسته شدن از استرس ناشی از این مسئولیت در درازمدت برای مردان، از مهم ترین این دلایل هستند. دلیل واضح دیگر پیشرفت هایی است که اخیرا در امور درمانی و پزشکی حاصل شده که در ترکیب با زندگی سالم تر برای مردان به طول عمر بیشتر آنان انجامیده است.

 البته تئور ی هایی هم هست که می گوید ذهن مردان اصولا برای خطرپذیری بیشتر برنامه ریزی شده برای مثال رانندگی با احتیاط کمتر که قاعدتا منجر به حوادث بیشتری برای آنان می شود. تحقیقات نشان داده که بومیان و خانواده های کم درآمد نیز نسبت به دیگر گروه های جمعیتی از عمر پیش بینی شده کوتاه تری برخوردار هستند. 
 

در ضمن آمار اداره آمار کانادا نشان می دهد که میزان مرگ ومیر در کانادا رو به افزایش است که به جمعیت در حال پیر شدن کشور مربوط می شود. در سال ۲۰۰۷ تعداد ۲۳۵ هزار نفر مرحوم شده اند که نسبت به سال قبل از این سه درصد رشد داشته و رشد مرگ در میان زنان بیشتر از مردان بوده است. در سال ۲۰۰۷ مرگ و میر در میان نوزادان نیز از ۵ نفر از بین هر هزار نوزاد متولد شده به ۵.۱ رسیده است

 

 

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.